سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

331

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

يك روز و يك شب كامل بود و ارضاع بنحو مذكور معلوم نيست كه واجد شرط باشد و شك در شرط موجب شك در مشروط است ازاين‌رو حرمت ثابت نمىگردد . احتمال دوم : اگرچه عنوان يك روز و شب در اينجا صادق نيست و بدين ترتيب صورتا شرط منتفى مىباشد اما معنا و حقيقت آن كه مقدار زمان شرط بوده بحسب فرض محقّق است و در واقع شرط همين معنا مىباشد پس مىتوان گفت شرط واقع منتفى نبوده و در نتيجه مشروط كه حكم بنشر حرمت است نيز بايد جارى باشد . قوله : بحيث ترضع كل ما تقاضاه : ضمير فاعلى در [ ترضع ] به مرضعه و ضمير فاعلى در [ تقاضاه ] به مرتضع و ضمير مفعولى آن به [ لبن ] عود مىكند . قوله : او احتاج اليه : ضمير فاعلى در [ احتاج ] بمرتضع و ضمير مجرور در [ اليه ] به [ لبن ] راجعست . قوله : و لم يحصل الوصف السابق : مقصود از آن [ نبات لحم و شدّ عظم ] مىباشد . قوله : لانجباره بالليلة ابدا : ضمير در [ لانجباره ] به يوم راجع است . قوله : و هل يكفى الملفق منهما : ضمير تثنيه به روز و شب راجع است . قوله : فى اثناء احدهما : ضمير تثنيه به روز و شب عود مىكند . قوله : نظر : يعنى احتمالان .